Günün Sözü
Sayfa 3/4 İlkİlk 1234 SonSon
34 sonuçtan 21 ile 30 arası

Konu: ✎ KAHRAMAN TAZEOĞLU Şiirleri . . .

  1. #21 Cevap: Kahraman Tazeoğlu - Gülüşlerle Başlayan Hikayeler... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407







         

         

    Alıntı  
     

  2. #22 Cevap: Kahraman Tazeoğlu - Gülüşlerle Başlayan Hikayeler... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407

    Sarmıyorsun, bari gülme yarama.

    BUKRE

         

    Alıntı  
     

  3. #23 Ölmek ve gülmek arasında fark kalmamış... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407



    Bütün çay bardaklarına dudak izim bulaşıyor...
    buralarda ölmek ve gülmek arasında fark kalmamış...
    .............sürüyorum kendimi........
    büyük sevdalarını küçük korkulara yedirtenlerin şehrinden

    ömrüm!
    kendine saklı bir kent bul
    yarin gözlerinden yapılmış....

    Kahraman Tazeoğlu

         

    Alıntı  
     

  4. #24 Sen hiç susmasan...ben çıt duymasam... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407



    Hiç birsey söylemeden benden bir nefes duymadan kalsam...
    Sen hiç susmasan ben çıt duymasam
    Kalsan neylerim
    Yıkımdan çoğaltırımda seni bütün enkazlardan sağ çıkarırım bizi
    Ey yar görüyorsun ya sonunda yine aşk kaybediyor
    Hayat kazanıyor..

    Kahraman Tazeoğlu

         

    Alıntı  
     

  5. #25 Giderken bir zamanlar bendeliğini de götürseydin ya... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407




    Gözle görünmez darbeleri gidişinin...
    Öyle bir yer kanıyor ki içimde kanım var her damlanın içinde
    Senle aldığım nefesleri vermedim daha
    Senle aldığım nefesleri, sensiz verdiklerimle sıvamaya çalışıyorum
    Tıkanıyorum işte ,soluğum kesiliyor
    Giderken bir zamanlar bendeliğini de götürseydin ya

    KAHRAMAN TAZEOĞLU

         

    Alıntı  
     

  6. #26 Uyanma diye uyanmaları içime sakladım... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407




    Uyanma diye,
    Gökyüzünden en parlaklarını çaldım...
    Gecene uzak yıldızlar kaydırdım...
    Uyanma diye uyanmaları içime sakladım...
    Sabah ezanlarını senden kaçırdım...
    Yüzüne baktım
    Yüzsüzlüğümden utandım

    Derin uykuna düştüm...
    Rüyana masal....

    Boyundan geceye düştü yastık
    Ellerimle saçlarına yas'tık
    Sayamadım kaçtık
    Geceyi sana yazdık

    Ölme diye nefesini dinledim
    Sen aldın ben verdim
    Ben verdim sen aldım
    Yoksa uyuduğumu sanacaktın
    Uyanma diye ben öldüm
    Ölmezsem uyanacaktın...

    _________________

    Kahraman Tazeoğlu

         

    Alıntı  
     

  7. #27 Ömrümün Virgülü (,,,,,,) 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407



    Ey ömrümün virgülü !
    böyle mi bitecektin ha
    sen gittin
    türkülere sığmaz oldum
    dışım içime dar
    yelkensizim
    rüzgarlara çıktım
    kıyılara vurdum
    caddeler yuttu beni
    ve başıboş hüzün sokağında
    "yüreğime söylediğim en doğru yalan oldun"
    başıboş sonu boş

    kar yağıyor
    bir daha da açmaz güller
    acıların darağacında
    gözyaşımı vurdular
    içimin seyir defterinden
    adını çaldılar

    şimdi ört kapılarımı
    dönüşlere biletsiz kalayım
    varsın geride kalsın
    kederli gözlerin kar yanığı saçların
    varsın yitirsin tılsımını hayat

    "KAR YAĞIYOR
    BİR DAHA DA AÇMAZ GÜLLER

    Kahraman Tazeoğlu

         

    Alıntı  
     

  8. #28 Sensizde büyürüm vazgeçilmez değilsin!! 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407



    Sensizde büyürüm vazgeçilmez değilsin !!...
    her şairin bir katili vardır
    ve belki o zaman dallarımdan uçurumlar dökülür
    kendini soyacak kadar saf bir hırsız
    bükülür gövdeme çakarsın sabrının küfürlerini
    ve ben temizlerim apoletlerinin küflerini


    Sensiz de büyürüm vazgeçilmez değilsin
    şu mürekkebin kopuk dili ne kadar anlatabilir
    gecemi işgale yeltenen bakamayışlarını
    tıpkı gözlerine bakamayışım gibi


    Mevsimlik bir aşk nöbeti değil ki tuttuğum
    sesine susup sessizliğine konuşuyorum
    gözlerine ağrılarımı mumyalıyorum
    sensizde büyürüm derken
    en çok kendimi kandırıyorum

    Kahraman Tazeoğlu

         

    Alıntı  
     

  9. #29 Ayrılık Gelmeden Git Sen... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407



    Kimsesiz bir gökyüzüne,
    lâl bir dilin tüm sesiyle haykırması kadar sağır,
    karanlık sularda,bir âmânın gözlerini araması kadar kör;
    yani anlamsızlığa yeni anlamlar yükler gibi
    yalnızca yalnızlığa anlatıyorum kendimi…
    çıkmaza düşmüş şiirlerin koynunda
    bir uzun yol oluyor kalemden süzülen her harf
    her hece aklımın kabristanlarında yankılanan
    sahipsiz bir ölüm çığlığı,
    masumiyeti sesimde eskiyen…
    ve dudaklarımın ucunda bitmek bilmeyen acılı tiryakilikler
    ve sonrasızlığın deminde keder dökülüyor kağıtlara
    hâsılı aşk; ölü doğmuş bir çocuk şimdi
    yüreğimin sevda çukurlarında…
    hadi yâr kendini al gecelerimden
    al ve git!
    zaten bir uzak düştü benimki;
    ertelenmiş zamanlarda resmedilirken mavinin imkansızlığı,
    şiirler nice sevdaya küs bakış hüküm giymişken,
    ezbersiz acılar eşliğinde gözlerinde tükenmek
    ve ölebilmek kirpiklerinin iz düşümünde
    hani meçhul bir izbede seninle el ele…!
    oysa mutluluğu çoktan rehin bıraktım ben
    bilmem hangi şehrin emanetçisinde
    ve senden habersiz,
    adından acılar türetiyorum şimdilerde…
    dilimin ucuna geliyorsun bir zaman
    yaşamak soruyorsun!
    yaşamak; kör bir sancıdır sol yanımda,
    dönüşsüz bir türkünün kambur sesinde yitip giden…!
    ve dinledikçe kendimi,
    kâbus olup büyür geceler karanlığın uğultulu yollarında…
    ben kaçmak isterken her şeyden
    gözlerin adına kendime sefer üstüne sefer eylerim.
    sana çok benzeyen bir şehir olur geçtiğim her yer
    her yer öylece uzar gider içinde gözlerimin
    ve bizden çok uzakta
    mevsim çömezi bir haziran
    sonbahara uyanır şehr-i İstanbul,
    gözlerinde bir mavi yangın
    ve saçlarından dökülür martılar
    Üsküdar’da pasaklı bir deniz kızının
    sâhi martılar diyordu bir şair:
    “martılar ki sokak çocuklarıdır denizin”
    yani öylesi kimsesiz ve unutulmuş
    yani morarmış kanatlarında münzevi bir hayat taşıyan
    sonrası geç kalmış yaşanmışlıklarda
    bulutsuzluğa prangalı bir çift yağmur damlası,
    yağmasın diye kulelerde saklanan..!

    işte böyle “can” dediğim:
    yetim çocuklar hüznünde
    kâhır yüklü gölgeme
    çokça sahiplik etmişken bedenim,
    yorgunluğun kıyısında
    hüzün olup işlenmişim ömür gergefine…
    çapulcu dillerin nazarında
    sevdaya zûl libaslar giyinen,
    uğursuzluk alâmeti koca bir hiç’miş adım…
    ötesi yok!
    gurbet yokuşu ağlamalar pazarında
    iki damla gözyaşıymış bedelim
    ve soyunup benliğimden
    elem üstüne elem giyinmiş
    sana pervane yüreğim
    gözlerimde gözlerini ateş bilip yanmışım öylece
    hiç ses etmemişim
    meğer ne çok kedermiş
    gözlerinin içinde tutuklu kalmak..!
    lâkin sevmişim işte
    her şeyden ve herkesten öte
    sadece sevmişim seni…
    ama sen kendini sök düşlerimden
    sök ve git şimdi!
    yolların koynunda
    başımı yaslayıp ölümün yamacına
    bunca acıyla yoldaş olmuşken ben
    sen kaç benim kalabalığımdan
    ve bir intiharın şafağında
    sesini sil şiirlerimden
    olmasın dönüşü gittiğin yolun
    kalemi kırılmış gelişlerin hükmünde
    sonsuz bir gidişle
    unutmalara aç yüreğini,
    yüreğini toparla yüreğimden
    cellat bayramı asılışlarda
    nasırlı urganlar kuşanmış şiirlerde seyreyle yüzümü
    ve zamana not düşsün akreple yelkovan
    yüzün kalbimin ortasında
    yalnızlık yazgısı yemin olsun
    ki belki arınıp mezar kalabalıklardan
    ben yine ben olurum…!
    yağmurlu bir gökyüzü akşamı
    hani olur ya!
    düş yorgunu bir martı gelir de hatırlatırsa beni
    “ziyan ömürler kucağında
    kendine has ölümler büyüten
    bir deli çocuktu” dersin…
    hadi git şimdi
    git ki gözlerine “ayrılık” değmesin...

    Kahraman Tazeoğlu

         

    Alıntı  
     

  10. #30 Sensizlik hep seninleydi... 
    Admin JuLy - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Apr 2014
    Mesajlar
    4.407



    Sevgiyi ve korkuyu birlikte yaşadım...
    bu yüzden bir daha göremeyecekmişim gibi uzun ve derindi bakışlarım
    her yeni buluşma ilki kadar heyecanlıydı ve sensizlik hep seninleydi...

    bu sonu önce ben yazdım
    kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
    bilseydin ayrılığa yazgılanmış bir sevgiye açar mıydın yüreğini
    takvimden günleri birer ikişer çalmama
    aylara yıllara yerleşmeme izin verir miydin
    görüyor musun farkında olmadan ne çok şey paylaşmışız seninle

    bu sonu önce ben yazdım
    kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
    hayallerin ardından serüvenlere sürüklendik seninle
    hiç görmediğimiz ülkelerde hayatlar kurar evler döşerdik
    kısa vadeler seçerdik hayatlarımızı yenilemeye
    o gün gelmezdi bir türlü
    vade dolmazdı
    birileri çıkar yolumuzu değiştirirdi
    yeni hayaller armağan ederdi bize
    çocuk olur kanardık
    sonuna kadar gidilecek yollar yerine böyle kopuk maceralara tutkunduk
    seviyorduk
    bir yaz gecesi dolunaydı
    bana bakmıştın.
    bende korkularımı yenmiştim
    bizden başka inanacak kimsem kalmamıştı
    yorgunduk kazanmak zorundaydık üstelik
    adımlarımıza güç verecek sağlam zeminlerden yoksunduk
    içimiz bir kararsa bir daha güneşi göremezdik
    birbirimize güvendik, bize aşılmayacak dağ taş kalmadı sandık
    en güzel günlerimizdi o günler......

    bu sonu önce ben yazdım
    kimselerin başını bile bilmediği o günlerde
    sonra her şey değişiverdi
    umutlarımızı yitirdik
    kendi ayak izlerimizden yürüdükçe birbirimize
    dostluğun vermiş olduğu lezzeti üretmekten bıkkın
    kışkırtıcı huysuzluklardan medet umduk
    ayrı dünyaları özledik
    kendi peşimizden koştuk başkaları diye

    şimdi şarkılar söylediğimiz birbirimizin gözlerinde eriyip gittiğimiz puslu gecelerin kokusu burnumda tütüyor
    beni beni böyle bir gecede öldürmeliydin
    bir cennetten bir cennete geçmeliydim
    itirazım olmazdı
    sürgünleri bana vermemeliydin.
    Beni beni böyle bir gecede öldürmeliydin
    ayrılık çığlıkları kanımı dondururken
    gemilerimi yakacak çılgınlıklarımı gemleyip
    kendime ve sana en mutlu bölünmeleri vaat etmiştim
    benden armağan olacak bütün bensizlikleri reddettin
    ve ben hiç bilmediğim dokunuşlarınla yüreğimden izlerini kazıdım
    bu sonu önce ben yazdım.......

    Kahraman Tazeoğlu

         

    Alıntı  
     

Sayfa 3/4 İlkİlk 1234 SonSon

Benzer Konular

  1. Cevaplar: 59
    Son Mesaj: 04-06-2014, 09:01 PM
Bu Konudaki Etiketler

Etiket Bulutu Ana Sayfası

Yetkileriniz
  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •