Günün Sözü
2 sonuçtan 1 ile 2 arası

Konu: Attila Hayatı Biyografisi Attila Kimdir ?

  1. #1 Attila Hayatı Biyografisi Attila Kimdir ? 
    EmeL - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Dec 2011
    Yer
    Kocaeli, İzmit
    Mesajlar
    18.513




    Attila


    Batılılar, Attila'nın, kendilerini cezalandırmak için Tanrı tarafından Batı Hun imparatorluğu'nun Hakanı Rua, 434 yılında ölünce, Hunların başına Muncuk'un oğulları Attila ile Buda (Bleda) geçtiler, iki kardeş, babaları öldüğü zaman, hakan olacak yaşta ve durumda değillerdi. Hakanlığa, kendi gücü ve beğlerin desteği ile Rua gelmişti, ikinci amcaları Aybars, Doğu Kanadı Eliği (il beyi, kralı), üçüncü amcaları Oktar ise Batı Kanadı Eliği olmuşlardı. Attila ve Buda, bu üç amcalarının yanında ve himayesinde yetiştiler. Rua'nın ölümünden sonra hakan olan Attila 39-40 yaşlarında idi. O, amcası Rua'nın yıllarca sağ kolu olarak görev yaptığı için, devlet idaresini, Hunlar'ın iç ve dış siyasetini çok iyi öğrenmişti. Hakan amcası ile bütün seferlere katılmış, hâkimiyet altında bulunan çeşitli kavimleri yakından tanımıştı. Bu tecrübelerinden ve ciddi devlet adamı niteliğinden dolayı, kanat eligleri ve beğlerin de onayı ile Atilla Hakan, ağabeyi Buda ise ona yardımcı oldu. Buda, eğlenceden çok hoşlanıyordu, enerjisi ve cesareti sınırlıydı ve Hakanlığı kardeşi Attila'ya isteyerek bırakmıştı. Bazı Batılı müelliflerin dedikleri gibi aralarında bir taht mücadelesi olmadı ve Buda'nın 11 yıl Attila'ya yardımcı olarak çalıştıktan! sonra 445 yılında eceliyle ölünceye kadar, Attila tarafından himaye edildiği artık ispatlanmış bulunuyor. Bizans elçilik heyetinin Hakan Rua ile görüşmek üzere Hun ülkesine gidince, karşılarında yeni Hakan Attila'yı bulmuşlardır.

    Bizans barış kabul ediyor:
    Şartlarını Attila, 434 yılında Hun sınırına gelen elçileri, Tuna ile Morova ırmaklarının birleştiği yerde, Bizans'ın Margos Kalesi'nin karşısında bulunan Konstantia surları önünde, at üzerinde karşıladı. Onların niçin geldiklerini biliyor, kararını da vermiş bulunuyordu. Kararını, daha doğrusu barış şartlarını dikte ettirdi ve Bizans bu şartları olduğu gibi kabul etti. Böylece sağlanan barışa Konstantia Barışı (bazı kayıtlarda Margos Barışı) denilmektedir. Bu barışın şartları şunlardı:
    1.Bizans, Hunlara bağlı, Hun hâkimiyet sınırları içinde kalan kavimlerle (bunların çoğu Germen kavimleri idi) görüşme ve anlaşma yapmayacaktır;
    2.Esir alınmış Bizans tebası da dahil olmak üzere Hunlardan kaçanlara sığınma hakkı verilmeyecektir;
    3.Bizans, o güne kadar Hunlardan kaçıp sığınanları iade edecektir;
    4.Sığınanlar"Grek asıllı ise, Bizans bunlara karşılık fidye Ödeyebilecektir;
    5Ticarî ilişkiler belirli sınır kasabalarında devam edecektir;
    6.Bizans'ın Hunlara ödediği yıllık vergi 350 libre altın, bundan böyle bir kat fazlasıyla 700 libre (50.400 solidus altını) olarak ödenecektir.

    Bizans bu şartları kabul etti ve hemen uygulamaya koyuldu. Fakat Hunlara iade edilen kaçakJarı Attila, daha Bizans sınırından çıkmalarına fırsat vermeden, Karsus (Bulgaristan'da bugünkü Hırsovo) kalesinde astırdı. Bu olay, hem Hunlar arasında, hem de Bizans, Roma ve öteki kavimler arasında korku veren bir otorite haline gelmesini sağladı. Bundan sonra Attila, hakanlığının doğu bölgesinde aylar süren bir teftiş gezisi yaptı. Bu sırada AkOgur'ların İtil kıyılarındaki ayaklanmalarını bastırdı. Böylece doğu sınırlarında güvenliği pekiştirmiş oluyordu.

    Hakanlığın (imparatorluğun) doğudaki ağırlık merkezi Dinyeper dolayları, batıdaki ağırlık merkezi ise Tuna boyları idi. Hakanlığın egemenliği altında bulunan kavimlerin başlıcalan şunlardı:
    1.Germen kavimleri: Doğu Gotları, Gepid'ler, Turciling'ler. Suebi'ler, Markoman'lar. Kuad'lar, Herül'ler, Rugi'ler, Skir'ler.
    2.lslav kavimleri: Veneda'lar, Antlar, Sklaven'ler.
    3.lran kavimleri: Alan'lar, Sarmat'lar, Baştafna'lar, Neur'lar, Roksolan'lar.
    4.Fîn Ogur kavimleri: Çeremis'ler, Mordvin'ler, Merya'lar, Veşi'ler, Çud'lar, Est'ler, Vidivari'ler.
    5.Türk boyları: İmparatorluğun her tarafına dağılmış olan Hunlar; Karadeniz'in kuzeyinde ve Volga dolaylarında BeşOgur'lar, AltıOgur'lar, OnOgur'lar, Şara (Sarı) Ogur'lar; Azak batısında Akarit'ler; Volga'nın doğusunda Sabar'lar ve daha başka Türk boyları.

    Hun Hakanlığı'nın hâkimiyeti altında bulunan kavimlerin sayısı 45 kadardı. Çeşitli ırktan ve ayrı dilleri konuşan kavimler, reisleri veya kralları aracılığı ile devlete bağlanmışlardı. Bunlar vergi veriyor, ordularını Attila'nın emrinde bulunduruyorlardı. Attila'nın sarayında temsilcileri vardı ve Türkçe bilmeyen kavimlere buyruklar kendi dillerinde veriliyordu. Bu muazzam imparatorlukta güven, barış, huzur tamdı. Bir ara Akarit'lerin başkaldırmasından başka hiçbir isyan hareketi olmadı. Akarit'lerin [syan teşebbüsünü de Attila'nın büyük oğlu İlek ve Hun orduları başkumandanı Oniki (Batılılar Onegesios diyor) bastırdılar. Hun imparatorluğu'nda asayiş hüküm sürerken, Roma İmparatorluğu'nda hoşnutsuzluk ve isyanlar artıyordu. Romalılar Aetiüs vasıtasıyla Attila'dan yardım istediler ve bu yardım yapılarak isyanlar bastırıldı. Attila, kendi orduları önünden batıya kaçan kavimlerin Romalılar tarafından organize duruma getirilmelerine fırsat verilmemesini çıkarlarına uygun buluyor, Doğu Roma'nın da zayıflayacak Batı Roma'ya hâkim olarak güçlenmesine fırsat vermek istemiyordu. Fakat, Roma'da isyanların sonu gelmiyordu. Bugünkü Belçika'nın bulunduğu bölgede yaşayan Burgond'ların kralı Gundikar oldukça güçlü ordusu ile başkaldırdı. Bunun üzerine Attila, buraya amcası Oktar'ın kumandasında bir ordu göndererek isyanı bastırdı. Çok kanlı bir savaştan sonra Burgond kralı öldürüldü ve ülkesi Hun topraklarına katıldı.

    Bu savaştan sonra bütün Germanya Hun egemenliğine alınmış .bulunuyordu. Almanların meşhur 'Nibelungen Destan'ın konusu işte bu savaşlardır. Şimdi Batı Hun imparatorluğu'nun hâkimiyet sınırları batıda Kuzey Denizi ve Manş kıyılarına kadar uzanmış bulunuyordu. Aşağı Ren bölgesindeki Frank'lar, Türing'ler ve Longobard'lar da Türk idaresine alınmıştı. Bunu, olaylar çağında yaşamış olan Bizans tarihçisi Priskos ayrıntılı olarak anlatıyor.

    Margos piskoposu Hun mezarını soyunca...
    Bizans, 434 Konstantia barışında kabul ettiği şartlara uymamaya başlamıştı. Hun hâkimiyeti altında bulunan kavimlerle gizli görüşmeler yaparak onları isyana kışkırtıyor, Hunlar'dan kaçanların bir kısmını iade etmiyordu. Bunlardan başka, Attila'yı çok kızdıran bir suç daha işlediler: Margos piskoposu, Konstantia yakınında bulunan Hun büyüklerinin mezarını soymuş, mezardaki değerli eşyaları, mücevherleri ve silahları çalmıştı. Hunlar ölen büyüklerini, onun hayatta iken kullandığı silâhları, altın, elmas gibi değerli eşyaları ile gömüyorlardı. İşte bu sebeplerden dolayı Attila, 440 yılında Bizans üzerine yürümeye karar verdi. 441 yılında Belgrad ve Niş üzerinden Trakya'ya girdi. Fakat bu defa Batı Roma telaşa kapıldı. Roma orduları kumandanı Aetiüs araya girerek teminat verdi. Bizans'ın anlaşma şartlarına uyacağını temin ediyor, kendi oğlunu da rehine olarak Hun sarayına gönderiyordu.

    Attila, Tuna boyundaki kaleleri idaresine almakla ve daha gerideki kaleleri de yıkmakla yetindi. Artık ne Doğu ne de Batı Roma onunla savaşacak güçte değillerdi ve şimdi o "dünya hâkimi" sayılıyordu.
    O günlerde, Romalıların savaş tanrısı Ares'e ait olduğu sanılan ama kaybolan bir kılıç, bir Hun çobanı tarafından bulunup Attila'ya verildi. Bunun psikolojik etkisi büyük oldu. Çünkü o çağın inanışına göre, bu kutlu kılıç kimin elinde olursa, dünyaya o hükmederdi. Demek ki yeryüzüne hükmetme Tanrı tarafından Attila'ya verilmiş ..bulunuyordu.

    Attila Büyük Çekmece'de
    Bir süre sonra Bizans barış şartlarını tekrar bozdu. Yıllık vergiyi eksik ödüyor ve geciktiriyor, kaçakları himaye ediyordu. 447 yılında Attila ikinci Balkan seferini başlattı. Tuna'yı birkaç noktadan geçerek Trakya'da ilerlemeye başladı. Yolu üzerindeki bütün şehirleri zaptetti ve ta istanbul'un burnundaki Büyük Çekmece'ye geldi. Burada kuşatma hazırlıklarını yapabilirdi. Bizans İmparatoru Theodosios alelacele en yüksek rütbeli elçiyi, Anatolios'u, Attila'ya gönderdi, barış şartlarını kabul etmeye hazır olduğunu bildirdi.
    Hedefi şehri yıkmak değil itaat altına almak olan Attila, istanbul'u almamak için şartlarını bildirdi ve bu şartlar hemen kabul edildi. "Anatolios Barışı" olarak adlandırılan bu barışın şartları şunlardı:
    1.Bizans harp tazminatı olarak 6000 libre altın ödeyecek;
    2.Bizans, Tuna'nın güneyinde, Tuna'ya beş günlük mesafede asker bulundurmayacak;
    3.İki ülke arasındaki ortak pazar, artık Hun şehri haline gelen Niş'te kurulacak;
    4.Bizans, ödemekte olduğu yıllık vergiyi üç katına çıkaracak, yani 2100 libre (150.000 solidus) altın ödeyecek;
    5.Bizans, önceki anlaşmadaki şartlara, yani kaçakları himaye etmemek, Hun hakimiyetindeki kavimlerle görüşme yapmamak şartlarına kesin olarak uyacak.

    Attila'ya suikast teşebbüsü
    Barış şartları Bizans için çok ağırdı. Her yıl bu kadar çok altın bulup vermesi imparatorluğu iflas ettirebilirdi. Fakat başka çareleri de yoktu. Tek umutları Attila'nın ölümü idi. Onun eceli ile ölmesini de bekleyemezlerdi.
    448 yılında, İstanbul'da bulunan ve ülkelerine dönmek üzere olan Hun elçilik heyetine Bizans elçilik heyeti de katıldı ve birlikte yola çıktılar! Hun heyetinin başında Türk kumandan Edekon (Edikkün) bulunuyordu. Yardımcısı Orestes Türk değil, Hun hizmetinde bulunan, tercümanlık da yapan bir Pannonia'lı İdi.
    Bizans heyetinde Maksiminios, Priskos ve Bigila vardı. (Bu olayları ve Hunlar'a ait bilgileri Priskos'un anılarından öğreniyoruz). Bizans heyetinden Bigila, Attila'ya suikast düzenlemekle görevlendirilmiş, bu maksatla kendisine gizli bir sandık dolusu altın verilmişti. Onun bu gizli görevinden Maksiminios ve Priskos'un haberleri yoktu.

    Türk elçilik heyetinin başkanı Edikon, Bigila'nın asıl görevini sezdi ve sonra öğrendi. Ama bunu hiç belli etmedi. Bugünkü Macaristan'ın içlerinde bulunan Hun başkentine gelince durumu Attila'ya anlattı.
    Attila, Bigila'yı sorguya çekerek ona maksadını itiraf ettirdi. Bunun üzerine Theodosios'a ağır bir mektup yazarak özel elçisiyle gönderdi. Bu mektubun özeti şöyleydi: "...Theodosios Attila gibi asil bir babanın oğludur. Attila, babası Muncuk'tan aldığı asaleti korumuş, ama Theodosios Attila'ya haraç veren bir köle durumuna düşmüştür. Theodosios, asaletini koruyamadığı gibi, kölelik haysiyetini de koruyamamıştır. Çünkü asil efendisi Attila'nın canına kıymak istemiştir!.." Bizans telaş içinde idi. Her zaman yaptığı gibi, en yüksek rütbelilerden kurulu bir elçilik heyetini derhal yola çıkardı. Ama artık Attila, Bizans'ı kendisine bağlamış görüyor, Theodosios'a da, elçilerine de önem vermiyordu. Bizans'ı her taraftan çekilmeye mecbur etmiş, ekonomik durumunu iyice sarsmıştı. Şimdi asıl hedefine yönelebilirdi. Asıl hedefi Batı Roma idi. Batı Roma'yı ezdikten sonra Doğu Roma'yı yurt edinmesi çok kolay olacaktı.

    Attila, Roma'nın yarısını çeyiz olarak istiyor
    Roma ordusunun başkumandanı Aetiüs, Attirafnın maksadını anlıyordu. Bir yandan, onu kızdırmamak için yükümlü oldukları yıllık vergileri aksatmadan ödüyor, bir yandan da ordularını, özellikle süvarilerini Türk usulünde, yeniden teşkilatlandırıyordu. Roma'yı rahatsız eden barbar kavimlerle anlaşmıştı. Hun hakimiyeti altındaki kavimlerle de gizli görüşmeler yapmakta, onları isyana kışkırtmaktaydı. Görünüşte Attila'nın Batı Roma'ya saldırmasına hukukî ve askerî bir sebep yoktu. Attila'nın siyasî ve askerî hazırlığı iki yıl kadar sürdü. Çünkü Roma imparatorluğu'na yapacağı seferde bütün Batı'yı, bütün Hıristiyan dünyasını, Bizans'ı, kendi egemenliği altında bulunan ama isyan için fırsat kollayan kavimleri karşısına alacağını biliyordu.

    Hazırlıkları bitirdiği zaman Attila saldırı gerekçesini de bulmuştu: Yıllar önce, Roma imparatoru III. Valentinianus'un kız kardeşi Honoria, evlenmek niyetiyle Attila'ya bir nişan yüzüğü göndermişti. Bu prenses imparator hukukuna sahip olduğunu iddia ediyor ve "Augusta" unvanı ile anılıyordu. Attila ile evlenirse Roma imparatorluğu'nda bir numaralı söz sahibi olacağını umuyordu. Attila işte bu nişan yüzüğünü hatırladı ve Roma imparatoruna bir nota göndererek, nişanlısı Honoria'yı eş olarak kabul ettiğini, çeyiz olarak imparatorluğun onun hissesine düşen yarısını istediğini, ayrıca Honoria'nın kocası sıfatıyla, Roma İmparatorluğu'nun idaresinde söz sahibi, hak sahibi olacağını bildirdi. Attila'nın niyeti açıktı. İmparator Valentinianus ve onun başkumandanı Aetiüs, zaman kazanmak için önce oyalama yoluna gittiler, sonra da Attila'nın isteğini reddettiler. Bu red ve Ren boylarındaki Vizigotlar'la ilgili bir anlaşmazlık, sefere geçmek için yeterli sebep sayıldı ve Attila harekete geçti.

    Dünyanın iki yarısı...
    Attila, 100 bini Türk, geri kalanı da Germen ve İslav kavimlerinden oluşan 200 bin kişilik bir ordu ile Galya'ya doğru ilerlemeye başladı... Roma ordusu da aynı bölgeye gelmişti ve o da 200 bin kişilikti. Hun düşmanı olan barbarların hepsi Aetiüs ordusunun safında idiler. Hunlar, Metz ve Rheims şehirlerini zaptettikten sonra Paris yakınlarındaki Orleans'a (o zamanki adı Aurelianum idi) ulaştı. Aetiüs de oraya geliyordu. Fakat Attila meydan savaşı için Katalaun (Kampus Mauriakus ola/ak da anılır) bölgesini Türk stratejisine daha uygun buluyordu ve savaş orada olacaktı. 20 Haziran 451 günü, dünyanın iki yarısı birbiri üzerine yüklendi. Dünyanın bu en güçlü iki ordusu arasında, o güne kadar görülmemiş derecede kanlı bir savaş oldu ve bu savaş sadece 24 saat sürdü! iki taraf da çok ağır kayıplar verdi. Fakat savaş günü akşamı Roma ordusu dağıldı. Birlikler arasında irtibatı kaybeden Aetiüs, yanlışlıkla düştüğü Hun kıtaları arasından canını güçlükle kurtardı ve çekilmek zorunda kaldı. Roma'yı destekleyen Batı *** ordusu da kralları savaşta ölünce çekilmek zorunda kalmış, kralın oğlu ordusunu alıp gitmişti.

    Attila, çekilmekte olan Aetiüs'ü takip etmedi. O amansız ve çok kayıplı savaştan sonra ordusunu dinlendirmesi gerekiyordu. Zaten amacına ulaşmış, Roma'nın asker deposu sayılan Galya'yı işgal etmekle, bu imparatorluğu en güçlü destekten mahrum bırakmıştı. Bundan sonra ilk ciddi saldırıda bütün Roma'yı tam olarak çökerteceği kesindi ve bunun için kısa bir hazırlık gerekiyordu. Aetiüs yenilgiden dolayı Roma'da gözden düştü. Eyaletleri bir bir koptu. Buna karşılık Attila, büyük bir düzen ve disiplin içinde ve 20 günde ordusunu kendi başkentinin bulunduğu bölgeye getirdi. Savaş sonrasında dünya onun yenilmezliğini bir kere daha anlamış ve kabul etmişti. Yabancı müellifler uzun yıllardan beri bu savaşın yenen yenilen belli olmadan sona erdiğini yazıyorlardı. Fakat artık, kesin belgelerin açıklanmasından sonra, galip gelenin Attila olduğunu hepsi kabul etmiş bulunuyor. Zaten, bu savaştan sonra Roma her bakımdan perişan durumda kalmıştı. Nitekim Attija, bir yıl geçmeden, yenip dağıttığı Roma İmparatorluğu'nun tamamını idaresi altına almak için harekete geçtiği zaman, ona karşı koyacak güçleri hiç kalmamıştı.

    Papa, diz çöküp yalvardı ve Attila Roma'yı da bağışladı.
    Attila 452 baharında Po Ovası'na geldi ve o zamanki Roma başkenti Ravenna'ya doğru ilerledi. Aetiüs karşı gelmenin imkânsız olduğunu söylüyor ve imparator Valentinianus'a italya'yı terketmesi gerektiğini söylüyordu. Saray, halk, senato ve kilise yani papalık, panik içindeydiler. Teslim olup itaat etmekten, vergileri arttırmaktan başka çare olmadığını düşündüler ve buna karar verdiler. Bu durum, Katalaun savaşında kimin galip geldiğini de çok iyi gösteriyordu. Attila, papalığın merkezi, Roma imparatorluğu'nun ve bütün Avrupa'nın en büyük, en> mamur ve anıtlarla dolu şehri Roma'nın kapılarına dayandığı zaman, Romalılar, Papa I. Leo'nun başkanlığında büyük bir ricacı heyet gönderdiler. Attila bu heyeti karargâhında kabul etti. Papa LeoTürk başbuğuna imparator ve bütün hıristiyan dünyası adına geldiğini söyleyerek, temsil belgelerini gösterdi. Zaten en büyük belge, imparatorlar da dahil bütün Hıristiyan âleminin lideri olan kendisinin gelmesi idi. Papa Attila'dan Roma' yi esirgemesini rica etti. Zaten bütün Roma' ya hâkim olduğunu, yıllık vergilerin arttırılacağını ve bütün şartların kabul edileceğini bildirdi. Tek istediği, Hıristiyanlık merkezinin yıkılmaması idi. Bu, Roma'nın teslimi demekti ve Papa da bundan başka bir şey söylemiyor, Attila ise bundan başka bir şey istemiyordu.

    Attila Papa'nın yalvarmasını kabul etti ve Roma şehrini işgal etmedi, yağmalamadı, yakıp yıkmadı. Beş yıl kadar önce Büyük Çekmece'ye kadar geldiği halde İstanbul'un harap olmasını önlediği gibi, şimdi de onun kadar büyük bir şehir olan, en büyük anıtların ve kütüphanelerin bulunduğu Roma'yı, bu şehrin eserlerini korumuş, esirgemiş oluyordu. Oysa vaktiyle Roma'nın en ünlü imparatoru ve başkumandanı olan Jül Sezar Mısır'ı zaptettiği zaman dünyanın en zengin ve en büyük kütüphanesi olan iskenderiye Kütüphanesi'ni yakmıştı! Attila şimdi hem Batı hem Doğu hakimi olmuştu. Artık Avrupa onu yüzyıllarca hafızasından çıkaramayacak, bütün sanat dalları için onu konu olarak işleyecekti.

    Attila'nın ölümü
    Gökyüzünde yaş yağdıran bir bulut
    Güneş yaslara bürünmüş batıyor...
    Altın, gümüş ve çelikten bir tabut
    Bu tabutta Hun güneşi yatıyor.

    Attila, İtalya seferinden döndükten sonra, bütün dünyayı hükmü altına almak için son bir sefere daha çıkmak istiyordu. Bütün Batı ellerindeydi. Bütün Doğu'yu da ellerine almak için, İran'da hüküm süren Sasanî'leri, itaat altına almayı, vergiye bağlamayı düşünüyordu. Fakat Iran seferini yapamadı. İtalya seferinden sonra, dolunaylı bir gecede, sarayında büyük bir toydüğün yapan Attila, o gece lldiko adında çok güzel bir prensesle evlenmişti. O zifaf gecesinde, bir iç kanama sonunda, ağzından burnundan kan gelerek öldü (453). Cesedi inceleyen kam, "Suikast yok, ağabeyi Buda (Bleda) da aynı hastalıktan ölmüştü" dedi. Attila'nın ölümü Hunları mateme boğdu. Ama, o, milletlerin hafızalarında ölümsüzlüğe ulaşmış bulunuyordu. Rivayete göre onu, iç içe üç tabuta koydular. Birinci tabut, güneş gibi parlayan altından yapılmıştı. Çünkü o Hunlar'ın güneşi idi. İkinci tabut kuyruklu yıldızın kuyruğu gibi parlayan gümüştendi. Çünkü o, çok nadir görünen bir kuyruklu yıldız idi. Üçüncü tabut çifte su verilmiş demirden yapılmıştı. Çünkü, çelik gibi kuvvetliydi.

    Altın, gümüş ve çelikten yapılan bu üç katlı tabut, Attila'ya ait silahlar ve değerli eşyalarla birlikte ve çok büyük bir yoğ töreni ile, Tisza nehrinin adacıklarından birine gömüldü. Küçük ada derin olarak kazılmış, sonra nehrin yatağı değiştirilerek üzerinden geçirilmişti. Böylece mezarını kimse bulamayacak, soyamayacaktı. Ve gerçekten hâlâ bulunamadı. Attila'nın, Arıkan adlı hatunundan üç oğlu olmuştu. Bunlar yaş sırasına göre İlek, Dengizlik ve irnek idiler. Başka hatunundan Csaba adlı bir oğlu daha olduğu söylenir. Çocukları 'Attila'nın yerini tutamadılar. Onun ölümünden sonra büyük oğlu İlek hakan oldu. Fakat İlek, Germen ayaklanmasını bastırmak için giriştiği bir savaşta öldü. İkinci kardeş İrnek de öldükten sonra, üçüncü oğlu Hunlar'ın büyük kısmını toplayıp Karadeniz'in batı kıyılarına döndü.

         

         

    Alıntı  
     

  2. #2 Cevap: Attila Hayatı Biyografisi Attila Kimdir ? 
    Admin AdoNiS - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    Aug 2012
    Mesajlar
    6.951

         

    Alıntı  
     

Benzer Konular

  1. Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 01-22-2013, 02:39 AM
  2. Cevaplar: 0
    Son Mesaj: 10-15-2012, 12:47 PM
Bu Konudaki Etiketler

Etiket Bulutu Ana Sayfası

Yetkileriniz
  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •