Hz. Mevlana Mesnevi'de Tövbe ve İstiğfar





Hakk’ın kapısı rahmet ve keremlerle dopdoludur. Varlık da O’na âşıktır, yokluk da.
Tövbeye bir parlaklık gerekir; tövbeye de bir şimşek, bir bulut şart!
Gönül şimşeğiyle iki göz bulutu olmadıkça tehdit ve hışım ateşi nasıl yatışır?

Atandan öğrensen ya; Âdem, suç işleyince hemencecik eşiğe geldi; O gizli sırları bilen Allah’ı hazır nazır ve gördü de, iki ayaküstüne durup suçunun affedilmesini dilemeye koyuldu. (Ama) dikkat et de “Tövbe eder, Allah’a sığınırım” diye cürümde bulunma, günah işleme!

Tövbenin batı tarafında bir kapısı vardır, kıyamete kadar açıktır. O kapı, güneş batıdan doğuncaya dek açık kalacaktır; o kapıdan yüz çevirme! Cennetin Allah rahmetine binaen sekiz tane kapısı var ey oğul! O sekiz kapıdan biri de tövbe kapısıdır.

Öbürlerinin hepsi de bazen açılır, bazen kapanır; fakat tövbe kapısı hep açıktır. Tövbesiz ömür, baştanbaşa can çekişmedir.

Hazır olan, kaçınılmayan ölüm, Allah’tan gafil olmaktır.
Ömür geçtiyse kökü bu demdir, tez ömür ağacını tövbe suyuyla sula!

Tövbe atı acayip bir attır.

Bir anda şu aşağılık âlemden ta göğün üstüne kadar sıçrayıp çıkar.


Hz. Mevlana Celaleddin-i Rumi (Mesnevi'den)